Produkty w sklepie: konfiguracja danych i odbiór karty

Zanim wybierzesz Dodaj produkt, przygotuj dane dla całej karty. Zbierz nazwę i model, cenę oraz sposób rozliczania podatku, kategorię, atrybuty, dostępność, zdjęcia i informacje potrzebne do wysyłki. Dołącz identyfikatory nadane produktowi oraz zatwierdzone materiały o jego bezpiecznym używaniu. Nie każde pole dotyczy każdego rodzaju oferty, dlatego zaznacz także, które informacje są niepotrzebne i dlaczego.

Arkusz powinien wskazywać źródło każdego rodzaju danych. Cena może pochodzić z ERP, opis z pracy redakcji, a parametry z dokumentacji producenta. Bez tego kolejny import może nadpisać dopracowany tekst albo zmienić dostępność ustaloną ręcznie. Przy każdej grupie pól wskaż osobę odpowiedzialną za aktualizację i sposób rozstrzygania rozbieżności.

To przykładowy model pracy, a nie komplet wymagań dla każdej branży. Osobno oznacz braki blokujące sprzedaż oraz te, które można uzupełnić później. Jeśli nie wiadomo, którego modelu dotyczy instrukcja albo zdjęcie, wstrzymaj daną kartę do wyjaśnienia zamiast kopiować dane podobnego produktu.

Metodę dobierz do jakości źródeł i częstotliwości zmian. Ręczna edycja sprawdza się przy indywidualnych produktach, których opisy i zdjęcia wymagają osobnej pracy. Import plikowy pomaga przy uporządkowanej partii danych. Integracja ma sens, gdy wybrane informacje powinny aktualizować się cyklicznie z systemu sprzedażowego. Sama liczba produktów nie wyznacza jednej właściwej granicy między tymi metodami.

Przy imporcie przygotuj mapowanie kolumn na pola sklepu. Sprawdź kodowanie polskich znaków, separator, zapis liczb dziesiętnych, identyfikator aktualizowanego produktu i obsługę pustej komórki. Puste pole może oznaczać brak zmiany albo polecenie wyczyszczenia wartości, zależnie od importera. Najpierw przetestuj małą, reprezentatywną próbkę, w tym produkt z wariantami.

Ustal, czy plik tworzy nowe rekordy, aktualizuje istniejące, czy wykonuje oba zadania. Porównaj wynik z arkuszem i zachowaj raport błędów. Powtórzenie tej samej operacji nie powinno przypadkiem tworzyć kolejnych kopii kart. Przed większym importem potrzebny jest plan wycofania zmian oraz zachowania danych dodanych później.

W integracji określ kierunek synchronizacji każdego pola. Nie zakładaj, że podłączenie hurtowni obejmuje jednocześnie opisy, zdjęcia, ceny, magazyn i zamówienia. Zakres takich połączeń można zaplanować w ramach automatyzacji sklepu. Materiały dostawcy nadal wymagają kontroli poprawności i prawa do wykorzystania.

Nazwa powinna pozwalać rozpoznać produkt: marka, model i istotna cecha zwykle mówią więcej niż marketingowy przymiotnik. Krótki opis umieść przy informacjach zakupowych, a długi wykorzystaj do parametrów, zastosowań i odpowiedzi na wątpliwości. Sprawdź cenę, walutę, podatek, kategorię i status publikacji. Widoczność w katalogu, możliwość zakupu oraz indeksowanie w wyszukiwarce są osobnymi ustawieniami.

SKU jest identyfikatorem używanym w ewidencji sklepu. GTIN, do którego należy między innymi EAN, identyfikuje produkt według innego systemu. Nie zastępuj jednego drugim ani nie wpisuj losowego numeru, żeby zamknąć ostrzeżenie importera. Jeżeli integracja wymaga SKU, przyjmij spójny schemat i sprawdź unikalność przed połączeniem systemów.

Dokumentacja Google Merchant Center o GTIN wyjaśnia zasady dla produktów z nadanym identyfikatorem oraz sytuacje, gdy go nie ma. Nie każdy produkt posiada GTIN. Dla towaru, któremu producent nadał numer, użyj prawidłowej wartości właściwej dla konkretnej odmiany. Dla produktu bez numeru nie wymyślaj zastępstwa.

Warto zapisać szablon karty dla podobnego asortymentu. Szablon powinien obejmować strukturę pól i kontrolę kompletności, a nie przypadkowe parametry poprzedniego modelu. Po duplikowaniu produktu przejrzyj również ukryte ustawienia, galerię, dostawę i przypisania. Sama zmiana nazwy nie wystarcza.

W WooCommerce typ produktu wpływa na dostępne ustawienia i sposób zakupu. Oficjalna dokumentacja produktów opisuje produkt prosty, wariantowy, grupowy i zewnętrzny oraz ustawienia produktu wirtualnego i do pobrania. Nazwy oraz możliwości w innych platformach mogą być odmienne.

Produkt prosty opisuje ofertę bez selektora odmian. Produkt wariantowy pozwala klientowi wybrać kombinację cech. Cena, zapas i identyfikator mogą być zarządzane na poziomie odmiany, lecz osobny stan i SKU nie są obowiązkowe w każdym modelu konfiguracji. Ustal to zgodnie z ewidencją i integracją magazynową.

Produkt grupowy prezentuje powiązane produkty. Nie jest automatycznie pakietem z jedną ceną, rabatem i wspólnym rozliczeniem zapasu. Jeżeli sprzedajesz zestaw jako odrębną ofertę, sprawdź funkcje potrzebnego rozwiązania do pakietów. Wirtualny oznacza brak wysyłki fizycznej, a do pobrania dotyczy udostępniania pliku; same te opcje nie tworzą cyklicznego abonamentu ani platformy lekcyjnej.

Dla produktu zewnętrznego sprawdź cel przycisku i jasny opis miejsca zakupu. Dla pliku ustal ograniczenia dostępu oraz moment jego nadania. Przetestuj wybrany typ przed powieleniem konfiguracji w katalogu. Zmiana typu gotowych produktów może wymagać ponownego sprawdzenia pól oraz połączeń z systemem sprzedażowym.

Odmiany jednego modelu można zebrać na wspólnej karcie, gdy klient wybiera między nimi w ramach tego samego zakupu. Rozmiar, kolor lub pojemność bywają takimi cechami, ale nie ma uniwersalnej reguły o procencie wspólnego opisu. Znaczenie mają także identyfikacja modelu, zdjęcia, dostępność, sposób porównywania i wymagania kanałów sprzedaży.

Osobne karty mogą być uzasadnione, gdy produkty mają inne zastosowanie, specyfikację albo potrzebują niezależnego przedstawienia. Nie rozdzielaj katalogu wyłącznie dlatego, że udało się znaleźć frazę z nazwą koloru. Najpierw sprawdź, czy odrębna strona wnosi użyteczne informacje i czy klient zrozumie relację między ofertami.

Dla wariantów przygotuj listę dozwolonych kombinacji. Nie każda wielkość musi występować w każdym kolorze. Po wyborze odmiany sprawdź zdjęcie, cenę, stan i identyfikator przekazywany dalej. Nieprzygotowana kombinacja nie powinna wyglądać jak dostępny produkt tylko dlatego, że selektor pozwala ją zaznaczyć.

Ustal również domyślny wybór i zachowanie po zmianie cechy. Jeśli klient przełącza kolor, sprawdź, czy zachowany rozmiar nadal istnieje. Szczegóły konfiguracji prowadzi poradnik wariantów produktów. Wspólna karta nie gwarantuje pozycji w Google, tak samo jak rozdzielenie odmian nie gwarantuje dodatkowego ruchu.

Atrybuty opisują cechy w formie, którą sklep może wykorzystać do prezentacji i filtrowania. Dla powtarzalnych cech przygotuj wspólny słownik, zamiast wpisywać każdą wartość od nowa. Ustal język, jednostkę i zapis. Moc podana jako liczba bez jednostki albo wymiar zapisany raz w centymetrach, raz w milimetrach utrudniają porównanie.

W WooCommerce atrybuty globalne ułatwiają ponowne używanie cech, a lokalne mogą opisywać właściwość pojedynczego produktu. Wybór powinien odpowiadać planowanemu filtrowaniu i obsłudze integracji. Nie normalizuj znaczenia na siłę: czarny i grafitowy mogą być dwiema rzeczywistymi odmianami. Słownik usuwa bałagan w zapisie, nie różnice między produktami.

Sprawdź filtr na reprezentatywnej kategorii. Czy pokazuje produkty z wybraną cechą? Czy połączenie rozmiaru i koloru odnosi się do dostępnej odmiany, czy tylko do ogólnego zestawu atrybutów? Zachowanie zależy od użytego mechanizmu, dlatego wynik trzeba obejrzeć w sklepie.

Osobno zaplanuj adresy generowane przez filtry. Niektóre kombinacje mogą zasługiwać na użyteczną stronę wejściową, inne tworzą zbędne powielenia. Nie ustawiaj noindex wszystkim filtrom bez analizy. Samo noindex nie oznacza też, że robot przestanie odwiedzać adres. Decyzje o indeksacji i przeszukiwaniu wymagają kontroli rzeczywistej struktury.

Kategorie powinny odzwierciedlać sposób szukania oferty. Zacznij od głównych grup asortymentu, a następnie wydziel podgrupy, które mają sens dla kupującego. Głębokość drzewa zależy od katalogu; arbitralny limit trzech poziomów nie zastępuje sprawdzenia nawigacji. Ważniejsze, czy użytkownik rozumie etykiety i umie wrócić do szerszej grupy.

Produkt może należeć do więcej niż jednej uzasadnionej kategorii. Nie każda platforma ma osobne pojęcie kategorii głównej, a jej wskazanie może wynikać z funkcji motywu lub dodatku SEO. Sprawdź, jak wybór wpływa na okruszki nawigacyjne, adres i feed, zamiast przenosić zasady innego sklepu.

Tagi twórz wtedy, gdy mają konkretne zastosowanie. Dziesiątki prawie identycznych etykiet utrudniają redakcję, nawet jeśli nie są publicznie indeksowane. Zanim dodasz nową, sprawdź istniejący słownik. Cechy przeznaczone do filtrów lepiej utrzymywać w spójnych atrybutach niż w swobodnych tagach.

Po przypisaniu obejrzyj listę produktów i menu na telefonie. Sprawdź puste kategorie, produkty bez przypisania i miejsca, w których nazwy są niejasne. Opis kategorii powinien pomagać w wyborze oraz odróżniać tę grupę od sąsiednich. Sam długi tekst pod listą produktów nie naprawia nieczytelnego podziału.

Opis producenta nie powoduje automatycznie usunięcia karty z indeksu Google. Własne opracowanie ma wartość wtedy, gdy pomaga klientowi zrozumieć produkt, a nie tylko zamienia słowa na synonimy. Zachowaj poprawne parametry i dodaj wyjaśnienie zastosowania, zgodności, zawartości zestawu oraz ograniczeń, które mają znaczenie przed zakupem.

Krótki opis przy cenie powinien szybko wyjaśniać najważniejsze cechy. W długim uporządkuj parametry, sposób użycia i pytania kupujących. Odróżniaj cechę od korzyści: informacja o materiale jest faktem, a zapewnienie o niezniszczalności wymagałoby mocnego uzasadnienia. Nie dopisuj testów, certyfikatów lub rekomendacji, których nie ma w dokumentacji.

Dla podobnych produktów zastosuj wspólny układ, ale sprawdź dane każdej odmiany. Nie kopiuj opisu pojemności, kompatybilności albo wyposażenia między modelami. Osobno zaznacz elementy widoczne na zdjęciu, które nie wchodzą do zestawu, jeśli taka sytuacja występuje.

Przy większym katalogu zacznij od kart wymagających wyjaśnienia i tych, które mają znaczenie sprzedażowe. Pomocna jest kontrola kompletności opisu produktu. Ustal też, które fragmenty kolejny import może aktualizować, aby redakcja nie znikała przy synchronizacji parametrów.

Galeria powinna pokazywać rzeczywiście sprzedawany model. Dobierz ujęcia ogólne, detale i kontekst użycia, jeśli pomagają ocenić produkt. Sprawdź zgodność koloru i wyposażenia z wybranym wariantem. Gdy zdjęcie jest poglądowe, wyjaśnienie powinno być widoczne, a nie ukryte w niepowiązanym regulaminie.

Rozdzielczość dobierz do szablonu i powiększenia. Przygotuj odpowiednie rozmiary wyświetlania oraz kompresję zamiast wysyłać do telefonu największy plik źródłowy. WebP lub AVIF mogą ograniczyć transfer, ale efekt sprawdzaj na gotowej stronie, razem z ostrością detali i działaniem galerii. Nie istnieje jeden obowiązkowy rozmiar dla każdego sklepu.

Nazwy plików mogą opisywać produkt i ujęcie. Tekst alternatywny powinien odpowiadać roli obrazu i zawartości, bez listy fraz kluczowych. Dla zdjęcia pokazującego inny detal opisz właśnie ten detal. Atrybut title nie zastępuje tekstu alternatywnego ani widocznej informacji o produkcie.

Wideo dodaj, gdy pokazuje coś trudnego do wyjaśnienia zdjęciem, na przykład składanie lub sposób działania. Sprawdź sterowanie, napisy dla istotnej treści dźwiękowej i wpływ osadzenia na ładowanie. Materiał może pomóc w wyborze, lecz bez własnego pomiaru nie obiecuj wzrostu konwersji ani spadku zwrotów.

Przygotuj tytuł odróżniający produkt od pozostałych modeli oraz opis wyniku wyszukiwania zgodny z ofertą. Nie dopisuj stale dostępnego towaru albo darmowej dostawy, jeśli zależą od wyboru wariantu czy wartości koszyka. Wyszukiwarka może wyświetlić inny opis niż wpisany w panelu, dlatego nie traktuj tego pola jako gwarantowanego komunikatu.

Nowy adres powinien być czytelny i stabilny. Nie zmieniaj istniejącego URL tylko po to, aby usunąć z niego znak lub skrócić nazwę. Przy uzasadnionej migracji przygotuj mapę właściwych przekierowań oraz sprawdź linkowanie, canonical i feed. Zachowanie adresu ułatwia ciągłość, ale nie gwarantuje niezmienionych pozycji.

Zweryfikuj, czy opublikowana karta jest dostępna bez logowania, ma prawidłowy status i nie odziedziczyła ustawień wersji roboczej. Widoczność w katalogu sklepu to coś innego niż możliwość indeksacji. W Google Search Console kontroluj ważne adresy i powody ich wykluczenia; nie każda niezaindeksowana strona wymaga tej samej naprawy.

Połącz kartę z właściwą kategorią i użytecznymi materiałami. Dla odzieży takim materiałem może być tabela rozmiarów. Link powinien pomagać podjąć decyzję i prowadzić do informacji dotyczącej danego asortymentu, zamiast jedynie zwiększać liczbę odsyłaczy.

Dane strukturalne opisują produkt w formie czytelnej dla systemów wyszukiwarki. Powinny być zgodne z tym, co klient widzi i może kupić. Cena w kodzie nie może pochodzić z nieaktualnego wariantu, a dostępność nie powinna pozostać oznaczona jako dodatnia po wyczerpaniu zapasu.

Dokumentacja Google Product snippets określa wymagania dla tej funkcji. Poprawne oznaczenie daje możliwość kwalifikacji, nie gwarancję rozszerzonego wyniku. Nie każda właściwość schema.org jest obowiązkowym polem Google. Identyfikatory i informacje o opiniach dodawaj tylko wtedy, gdy rzeczywiście istnieją i dotyczą opisywanego produktu.

Sprawdź, czy motyw, wtyczka SEO i moduł sklepu nie generują rozbieżnych opisów tego samego produktu. W narzędziu walidującym zobacz wynik, ale porównaj go również z kartą po zmianie wariantu. Zniknięcie błędu technicznego nie dowodzi poprawności wartości biznesowej.

Jeżeli sklep wysyła feed do kanału sprzedaży, porównaj identyfikator, URL, cenę, walutę i dostępność. Ustal częstotliwość aktualizacji oraz właściciela rozbieżności. Fikcyjne oceny i recenzje nie są sposobem na uzupełnienie brakujących danych. Prezentuj rzeczywiste opinie zgodnie z zasadami ich zbierania i publikacji.

Zdecyduj, gdzie znajduje się nadrzędny stan magazynowy i na jakim poziomie go prowadzisz: produktu, wariantu albo innej jednostki obsługiwanej przez integrację. Ustal rezerwacje, dopuszczalność zamówień przy braku oraz komunikat dla klienta. Samo włączenie licznika nie zabezpiecza przed każdą równoległą sprzedażą w kilku kanałach.

Alert niskiego stanu dobierz do rotacji i sposobu uzupełniania towaru. Sprawdź, kto go odbiera i jakie działanie ma wykonać. W przykładzie testowym przejdź przez wyczerpanie zapasu, anulowanie i zwrot do magazynu, jeżeli obsługuje to przyjęty proces. Nie wysyłaj testowych komunikatów klientom.

Przy informowaniu o obniżce uwzględnij właściwą informację o wcześniejszej cenie. Wyjaśnienia UOKiK dotyczące obniżek opisują zasadę najniższej ceny z 30 dni przed obniżką oraz sytuacje szczególne. Nie każda zmiana liczby w cenniku jest takim samym komunikatem o promocji. Publiczny kod rabatowy nie stanowi automatycznego zwolnienia z obowiązków informacyjnych.

Mechanizm historii cen trzeba sprawdzić w używanej platformie lub dodatku; nie zakładaj, że zapewnia go domyślne pole ceny promocyjnej. Przejrzyj kartę, listę kategorii i inne miejsca komunikowania obniżki. Oddziel konfigurację produktów od szczegółowego planu rabatów i kuponów.

Informacje o bezpiecznym używaniu powinny dotyczyć rzeczywistego produktu i jego aktualnej dokumentacji. Ustal, kto dostarcza materiały, kto potwierdza kompletność i gdzie klient znajdzie je przed zakupem. Nie kopiuj ostrzeżeń podobnego modelu ani danych przypadkowego podmiotu wyłącznie po to, żeby wypełnić szablon.

UOKiK opisuje stosowanie GPSR od 13 grudnia 2024 r., a nie dopiero od 2026 roku. Zakres informacji wymaganych dla konkretnej oferty zależy od produktu i roli podmiotów w jego udostępnianiu. Listę pól do wdrożenia zatwierdź na podstawie właściwych przepisów i dokumentów dostawcy; sama instalacja dodatku nie potwierdza zgodności.

W katalogu przechowuj źródło i wersję dokumentacji oraz powiązanie z modelami. Sprawdź, czy import nie usuwa tych materiałów i czy plik wskazany na karcie da się otworzyć na telefonie. Treści potrzebne przed zakupem nie powinny być dostępne wyłącznie po opłaceniu zamówienia.

Gdy zmieniają się materiały albo podmiot odpowiedzialny za dane, zaplanuj aktualizację wszystkich właściwych kart. Oddziel pola wspólne dla marki od informacji właściwych dla jednego modelu. Brak dokumentu powinien trafiać do wyjaśnienia u właściciela asortymentu, zamiast znikać w raporcie technicznego importu.

Karta, koszyk i dostępne sposoby dostawy powinny opisywać tę samą ofertę. Wybierz wariant, sprawdź jednostkę sprzedaży, ilość, cenę oraz informację o dostępności. Zwróć uwagę na produkty sprzedawane w opakowaniach lub według jednostki miary: nazwa pozycji i sposób liczenia ilości nie powinny pozostawiać wątpliwości.

Uzupełnij wagę, wymiary i klasy wysyłkowe, jeżeli korzystają z nich reguły dostawy. Wymiary samego produktu nie zawsze są wymiarami zapakowanej przesyłki. Ustal, które dane wykorzystuje kalkulator lub integracja przewoźnika. Sprawdź również zamówienie zawierające kilka różnych pozycji.

Czas realizacji powinien uwzględniać rzeczywistą dostępność i przygotowanie zamówienia. Nie podawaj tej samej obietnicy dla produktu magazynowego oraz wykonywanego na zamówienie, jeśli proces jest inny. Metody płatności i pobranie dobieraj do ograniczeń sprzedawanej oferty, umów oraz logistyki.

Przeprowadź odbiór na środowisku testowym, z wyłączoną produkcyjną wysyłką wiadomości i operacji zewnętrznych. Do sprawdzenia ceny i wyboru dostawy często wystarcza dojście do podsumowania. Nie ma potrzeby tworzenia prawdziwej płatności ani nadania paczki, żeby zweryfikować pola produktu.

Brak produktu może być chwilowy albo trwały. Zacznij od ustalenia, czy planowany jest powrót, czy istnieje rzeczywisty następca i czy stara karta nadal dostarcza użytecznych informacji. Ta decyzja wpływa na prezentację i obsługę adresu, ale nie pozwala zagwarantować zachowania pozycji w Google.

Przy czasowym braku można pozostawić kartę z jasnym statusem i dostępnością innych ofert. Powiadomienie o powrocie wymaga odpowiedniego procesu zapisu oraz późniejszej obsługi. Nie obiecuj daty dostawy, której nie potwierdził dostawca. Sprawdź, czy status karty odpowiada danym w feedzie i kodzie Product.

Przy trwałym wycofaniu i właściwym następcy rozważ przekierowanie do odpowiadającej mu oferty. Nie przekierowuj automatycznie wszystkich usuniętych kart do ogólnej kategorii. Jeśli nie ma odpowiedniego celu ani wartościowej treści do zachowania, odpowiedź 404 lub 410 może być uzasadniona. Istotne są kontekst i porządek w linkowaniu.

Produkty sezonowe mogą pozostać pod stabilnym adresem, jeśli karta poza sezonem nadal ma sens. Widoczność w menu i możliwość zakupu da się rozpatrywać oddzielnie. Ustal datę przeglądu takich ofert, zamiast corocznie tworzyć nową kartę tylko dlatego, że zaczyna się kolejny sezon.

Przed masową publikacją wybierz różne typy kart: prostą, wariantową, promocyjną, chwilowo niedostępną oraz wymagającą dodatkowej dokumentacji. Dla każdej sprawdź dane źródłowe, prezentację na telefonie, wybór odmiany, koszyk, dostawę, feed i informacje strukturalne. Zapisz wynik oraz osobę odpowiedzialną za poprawkę.

Po publikacji obserwuj osobno wejścia na kartę, wybór wariantu, dodanie do koszyka i zakończone zamówienie. Porównuj spójny okres oraz definicję zdarzeń. Niska relacja zakupów do wejść nie dowodzi automatycznie słabego opisu: przyczyną może być brak poszukiwanej odmiany, cena, źródło ruchu lub błąd pomiaru.

Dane z Google Search Console pomagają rozpoznać zapytania i dostępność kart w wyszukiwarce. Analityka zachowania pokazuje inny fragment procesu, a system zamówień jeszcze inny. Żadne pojedyncze narzędzie nie daje pełnego obrazu bez sprawdzenia pokrycia i zgodności danych.

Zmiany w galerii, opisie lub układzie oceniaj wobec konkretnej hipotezy. Test porównawczy ma sens przy odpowiednich warunkach pomiaru; przy małym ruchu pomocniejsza bywa kontrola błędów i pytań klientów. Nie przypisuj każdej późniejszej sprzedaży ostatniej edycji karty.

Uporządkowanie katalogu może oznaczać korektę kilku pól, poprawę mapowania importu albo zmianę szablonu używanego przez cały sklep. Najpierw wskaż problem i przygotuj reprezentatywne przykłady. Opisz, skąd pochodzą dane, co zmienia się automatycznie i które fragmenty wymagają ręcznej akceptacji.

W KC Mobile pomagamy przy sklepach internetowych oraz ich integracjach. Zakres można podzielić na małe pakiety godzinowe: rozpoznanie źródła błędu, poprawę danych lub mechanizmu, odbiór i przekazanie zasad utrzymania. Czas pracy i warunki dalszego wsparcia ustala się na podstawie rzeczywistych potrzeb.

Do zgłoszenia przygotuj adresy przykładowych kart, nazwę platformy i importera oraz opis oczekiwanego wyniku. Zrzuty i próbki plików oczyść z danych klientów, haseł i kluczy. Jeśli potrzebujesz pomocy, skontaktuj się z nami. Taki materiał pozwala ustalić, czy problem dotyczy pojedynczej oferty, źródła danych, czy całej konfiguracji sklepu.

• Jak dodać produkt, zdjęcia do galerii i produkt powiązany w WooCommerce
• Konfiguratory towarów i grup towarów: praktyczny przewodnik
• Jak zarządzać dużym katalogiem produktów w WooCommerce bez chaosu?
• Karta produktu w sklepie internetowym: elementy, które pomagają kupić
• Konfigurator produktu Shoper: jak dobrać funkcje i wdrożyć sprzedaż wariantów
• Konfiguratory produktów od kuchni: jak planować, rozwijać i utrzymywać reguły
• Jak modyfikować formularz zamówienia w WooCommerce i dodawać pola?
• Jak wyświetlić kolekcję produktów na stronie głównej sklepu WooCommerce
• Pakiety produktów WooCommerce w Excelu: przygotowanie i import bez błędów
• Pobieranie produktów WooCommerce z użyciem WP_Query: przykłady i pułapki